Make.com Nedir? Kod Yazmadan Otomasyon Rehberi

Make.com, farklı uygulama ve servisleri görsel bir senaryo üzerinde birbirine bağlayarak tekrarlayan işleri otomatikleştiren bir platformdur. Bir form yanıtını CRM kaydına çevirmek, yeni siparişi muhasebe sistemine aktarmak veya gelen bir talebi doğru ekibe yönlendirmek için her entegrasyonu sıfırdan kodlamak yerine tetikleyici, filtre ve aksiyon modülleri kullanırsınız. Platform kod yazmadan başlanabilecek kadar erişilebilir; webhook, HTTP ve veri dönüştürme araçlarıyla teknik ekiplerin daha karmaşık süreçler kurmasına da izin verir.

Make.com Nedir?

Make.com bir görsel otomasyon ve entegrasyon platformudur. Otomatik iş akışına Make terminolojisinde scenario, senaryodaki her uygulama adımına ise module denir. Bir modül yeni veri bekleyebilir, kayıt arayabilir, veri oluşturabilir, güncelleyebilir veya başka bir servise gönderebilir. Senaryonun görsel kanvası, verinin hangi adımlardan geçtiğini ve hangi koşulda hangi kola ayrıldığını tek ekranda gösterir.

Platformun önceki adı Integromat'tı. Make'in resmi tarihçesine göre marka ve yeni platform 22 Şubat 2022'de Make adıyla kullanıma açıldı. Bu değişiklik yalnız isim değişikliği değildi; şirket ürünü basit bir uygulama bağlayıcısından daha geniş bir görsel süreç geliştirme platformu olarak konumlandırdı. Ayrıntı için Make'in 2022 değerlendirmesine bakabilirsiniz.

Make'in en güçlü olduğu nokta, birden fazla uygulamanın ortak bir iş sürecine katıldığı durumlardır. Örneğin web formu, CRM, e-posta, görev yönetimi ve raporlama aracı aynı senaryoda birbirini izleyen kontrollü adımlar olabilir. Ancak platform bir iş sürecini kendiliğinden doğru hale getirmez. Alan eşleştirmeleri, tekrar kayıt kontrolü, hata rotası, erişim izinleri ve süreç sahibi yine tasarlanmalıdır.

Make.com Nasıl Çalışır?

Her senaryo bir başlangıç olayıyla çalışır. Bu olay zamanlanmış bir kontrol, anlık webhook veya bir uygulamadaki yeni kayıt olabilir. Tetikleyiciden gelen veri sonraki modüllere eşlenir. Filtreler hangi kaydın ilerleyeceğini belirler; router ise aynı veriyi koşullara göre farklı kollara ayırır. Bir hata oluştuğunda senaryoyu tamamen durdurmak yerine hata işleyici üzerinden yeniden deneme, kayıt altına alma veya insan kontrolüne gönderme yolu kurulabilir.

1. Tetikleyici: Yeni form, sipariş, e-posta veya webhook verisi senaryoyu başlatır.
2. Doğrulama: Zorunlu alanlar, veri biçimi ve tekrar kayıt riski kontrol edilir.
3. Yönlendirme: Filtre ve router ile kayıt türüne göre doğru iş kolu seçilir.
4. Aksiyon: CRM kaydı açılır, görev oluşturulur veya başka bir API çağrılır.
5. Kanıt: Sonuç, hata ve benzersiz işlem kimliği denetim kaydına yazılır.

Bu beşinci adım çoğu demo senaryosunda unutulur. Oysa üretimde “çalıştı” demek için yalnız yeşil bir çalışma işareti yetmez; hedef sistemde beklenen kaydın gerçekten oluştuğu ve aynı olayın iki kez işlenmediği doğrulanmalıdır. Make ile kurumsal akış tasarımında kullandığım güvenlik ilkelerini Make.com ile güvenli kurumsal otomasyon yazısında ayrıntılı anlatıyorum.

Make.com Hangi İşlerde Kullanılır?

İyi otomasyon adayı; tekrarlanan, açık kuralları olan, dijital veriyle başlayan ve sonucu başka bir sistemde doğrulanabilen iştir. Belirsiz kararlar, tıbbi değerlendirme, fiyat onayı veya geri alınamaz müşteri iletişimi ise tamamen otonom bırakılmamalıdır. Bu adımlarda sistem veriyi hazırlar ve yetkili kişiden onay ister.

• Satış ve CRM: Form taleplerini tekilleştirmek, kaynağını etiketlemek, satış temsilcisine atamak ve takip görevi açmak.
• E-ticaret: Sipariş, stok ve kargo olaylarını ERP, muhasebe ve bildirim sistemlerine aktarmak.
• Raporlama: Farklı kaynaklardan veriyi düzenli çekmek, biçimlendirmek ve kontrol tablosuna yazmak.
• İçerik operasyonu: Yayın taslağı, görsel brief ve onay görevini hazırlamak; canlı yayını insan onayına bağlamak.
• Destek: Gelen mesajı konu ve önceliğe göre sınıflandırmak, taslak yanıt hazırlamak ve doğru kuyruğa yönlendirmek.

Sağlık turizmi gibi hassas sektörlerde Make doğrudan teşhis veya fiyat kararı veren bir sistem olarak kullanılmamalıdır. Daha güvenli desen; talebi kaydetmek, dili ve niyeti sınıflandırmak, eksik alanları işaretlemek ve yetkili temsilciye taslak hazırlamaktır. Benzer bir uçtan uca örneği WhatsApp lead yönetimi rehberinde görebilirsiniz.

Make.com ve Zapier Arasındaki Farklar

Make ve Zapier aynı geniş problemi çözer: uygulamalar arasında otomatik veri akışı kurmak. Seçim “hangisi mutlak olarak daha iyi” sorusuyla değil, iş akışının yapısı, ekibin öğrenme eşiği, uygulama ihtiyacı ve kullanım modeline göre yapılmalıdır. Temmuz 2026'da resmi kataloglar Make için 3.000'den, Zapier için 9.000'den fazla uygulama bağlantısı gösteriyor. Katalog büyüklüğü tek başına yeterli değildir; ihtiyacınız olan belirli uygulamanın gerekli tetikleyici ve aksiyonları destekleyip desteklemediği kontrol edilmelidir. Güncel sayılar için Make entegrasyon kataloğunu ve Zapier uygulama dizinini açın. Ücretsiz plan koşullarını Zapier fiyatlandırma sayfasından ayrıca doğrulayın.

Mevcut iki platformu daha ayrıntılı değerlendirmek için Make.com ve Power Automate karşılaştırmasına da bakabilirsiniz. Aynı kurumda farklı otomasyon platformlarının yan yana kullanılması mümkündür; önemli olan her sürecin sahibi, hata kaydı ve veri sınırının açık olmasıdır.

Make.com Fiyatlandırması ve Kredi Mantığı

Make'in güncel fiyatlandırması kredi tabanlıdır. Resmi fiyat sayfasına göre çoğu modül aksiyonu bir kredi tüketir; bazı gelişmiş AI özellikleri daha farklı kredi maliyetine sahip olabilir. Router ve belirli hata işleyici modülleri kredi tüketmeyen istisnalar arasındadır. Bu nedenle aylık maliyet yalnız senaryonun kaç kez çalıştığına değil, her çalışmada kaç veri paketi ve modül işlendiğine bağlıdır.

18 Temmuz 2026 itibarıyla Make'in resmi fiyat sayfası ücretsiz planda ayda 1.000 kredi ve 15 dakikalık asgari çalışma aralığı listeliyor. Core planın 10.000 kredi için gösterilen başlangıç fiyatı ödeme dönemi, bölge ve kampanya koşullarına göre değişebilir; güncel tutarı satın alma öncesinde resmi fiyat sayfasından kontrol edin. Fiyatlar, vergi, yıllık ödeme seçimi ve kredi hacmine göre değişebileceği için satın alma kararında resmi sayfa yeniden kontrol edilmelidir.

Bir senaryonun aylık kredi tahmini için şu basit modeli kullanabilirsiniz: aylık olay sayısı × olay başına işlenen paket sayısı × paket başına kredi tüketen modül sayısı. Örneğin tek siparişin beş modülden geçmesi her zaman yalnız beş kredi anlamına gelmez; bir modül birden fazla ürün satırı döndürürse sonraki adımlar her paket için tekrar çalışabilir. Tasarım öncesinde küçük bir gerçek veri örneğiyle test yapmak, tahmini faturadan daha güvenilir sonuç verir.

Make.com, KVKK ve Veri Güvenliği

Make'in resmi güvenlik sayfası, şirketin ISO 27001 sertifikalı bilgi güvenliği programı yürüttüğünü ve SOC 2 Type II ile SOC 3 denetimlerini tamamladığını belirtiyor. Aynı kaynak aktarım sırasında TLS 1.2/1.3, depolamada AES-256 ve AWS tabanlı altyapı gibi teknik kontrolleri açıklıyor. Make ayrıca GDPR uygulamalarını ayrı bir gizlilik sayfasında anlatıyor.

Bu kontroller, Make kullanan her senaryonun kendiliğinden KVKK uyumlu olduğu anlamına gelmez. Türkiye'deki veri sorumlusu hangi verinin neden işlendiğini, hangi ülkeye aktarıldığını, saklama süresini, erişim yetkisini ve hukuki aktarım mekanizmasını belirlemekle yükümlüdür. KVKK Kurumunun yurt dışına aktarım açıklaması, standart sözleşmeler ve diğer uygun güvence yöntemlerini tanımlar. Kişisel veri işleyen bir akış canlıya alınmadan önce hukuk ve bilgi güvenliği sorumlularıyla değerlendirilmelidir.

• Gereksiz kişisel veriyi senaryoya hiç almayın; alan minimizasyonu uygulayın.
• API anahtarlarını metin alanına yazmayın; bağlantı ve secret yönetimini kullanın.
• Çalışma geçmişinde hassas veri görünürlüğünü ve saklama süresini sınırlandırın.
• Sağlık ve finans verilerinde ek hukuki değerlendirme ve insan onayı koyun.
• Hata loglarını da kişisel veri envanterine dahil edin; loglar görünmez veri deposuna dönüşmesin.

İlk Make.com Senaryosu Nasıl Kurulur?

İlk deneme için düşük riskli, geri alınabilir ve kolay doğrulanan bir süreç seçin. Örneğin belirli etikete sahip yeni bir form kaydını test tablosuna eklemek ve ekip içi bildirim oluşturmak uygundur. İlk senaryoda doğrudan müşteriye mesaj göndermek veya üretim CRM'indeki kayıtları silmek gereksiz risk yaratır.

1. Make hesabında yeni ve boş bir senaryo oluşturun.
2. Test veri kaynağını tetikleyici olarak bağlayın ve tek örnek veri çekin.
3. Zorunlu alanlar için filtre ekleyin; eksik veriyi ayrı hata yoluna gönderin.
4. Hedef olarak test tablosu veya deneme CRM alanı seçin.
5. “Run once” ile aynı kaydı iki kez çalıştırıp tekrar kayıt kontrolünü sınayın.
6. Hata durumunda bildirim ve denetim kaydı oluşturun.
7. Sonucu hedef sistemde doğruladıktan sonra sınırlı zamanlama ile açın.

Senaryo başarılı olduktan sonra bir anda tüm süreci taşımayın. Önce hacmi, hata türlerini ve kredi tüketimini bir süre gözlemleyin. Geri alınamaz aksiyonlar için insan onay kapısı ekleyin. Bu ayrımı nasıl yapacağınızı human-in-the-loop mimari rehberinde bulabilirsiniz.

Ne Zaman Uzman Desteği Gerekir?

Tek uygulamadan diğerine basit bir bildirim gönderen akış çoğu ekip tarafından kurulabilir. Çoklu CRM, özel API, yüksek hacimli webhook, hassas veri, rol tabanlı erişim, yeniden deneme ve işlem tekilleştirme gerektiren süreçlerde ise mimari hata maliyeti yükselir. Bu noktada uzman desteğinin değeri modülleri kanvasa dizmek değil; veri sözleşmesini, hata davranışını, geri alma yolunu ve doğrulama ölçütünü tasarlamaktır.

Başlangıç için mevcut süreci ve gerçek hata örneklerini çıkarın. Hangi adımların tamamen otomatik, hangilerinin insan onaylı olacağını belirleyin. Ardından küçük bir pilotu ölçün. Make.com veya başka bir platform seçimi, bu süreç haritasından sonra yapılmalıdır. Uçtan uca değerlendirme için yapay zekâ ve iş akışı otomasyonu çözüm sayfasından ücretsiz audit talebi oluşturabilirsiniz.